Archive for the ‘overpeinzingen’ Category

Z W A R T   L I C H T

Wednesday, September 30th, 2020

Het ‘zwarte licht’ is een vorm van licht voorbij het zichtbare (ver)schijnsel. Al vroeg hebben mystici aangegeven dat voor een
zintuigelijk kijkend mens het geestelijk licht ‘zwart’ of duister is; zou er een verband bestaan met ‘zwarte gaten’? Het lijkt niet
geloofwaardig maar de overeenkomst maakt de overweging interessant. Er is samengebalde materie en zeer hoog frequente
turbulentie voorbij de lichtsnelheid; de compacte massa weerspreekt de aard van het geestelijk licht, dat geen substantie, althans
geen aardse materie zou bevatten. Maar de overeenkomst van duisternis als licht dat het zichtbare licht als donker doet voorkomen
blijft bestaan. God – of geestelijk Licht – is als Duisternis voor de oningewijde wordt vermeld in de annalen van mystici; wat moeten
wij ons daarbij voorstellen? Wij moeten proberen om ons er geen voorstelling van te maken maar het zich aan ons laten openbaren.
Wat wij wel kunnen doen is onszelf conditioneren, zodat God Zich aan ons kan laten zien als het ‘Duistere Licht’. De ‘Persoon God’
ontwikkelt al onze unieke persoonlijkheden in Zich die Hij Zelf overstijgt. Het prototype van onze persoonlijkheid ligt in Zijn Persoon;
wij kunnen God maar van een kant benaderen: de onze. Hij kent allen bij naam. (ZWART LICHT; 08-10-2004)




Darkness presupposes light, unless darkness itself is a form of Light invisible to our eyes. Methinks that is the case with the universe,
a creation of the Lord Almighty Who never can be anything else but Life and Light. At some point our imperfect vision was able ‘to see
the light’ and increasingly became aware of creation, ourselves included. Consciousness of man was now able to name the different
species cohabiting with him on planet earth, which had been evolving for eons without his participation, in the flesh or otherwise.
This cosmic story is still going on, giving humanity now and then a clue about its history. This alternative to the Biblical Genesis
sounds plausible in a day and age where people do not exclusively rely upon the range of visibility of their eyes, but increasingly use
instruments to augment their vision. The question addressed here is, whether or not there was a moment of clarification for example
starting with the ‘Big Bang’, or whether Creation always was except invisible to ignorant observation. In absolute terms science concludes
that a cosmic development was going on without human intervention long before available measuring techniques. Simultaneously it seems
tacitly agreed upon that what is concretely observed is a crude copy of an immaterial version of Creation. (03-09-2020)  


Monday, September 14th, 2020

De betekenis van het Griekse woord ‘Apocalyps’ is ‘onthulling’, zonder de beladen inhoud van het ‘einde der tijden’ die het
Christelijk geloof er aan geeft.  In het ons overgeleverde visioen dat aan Johannes als banneling op Patmos wordt toegeschreven,
is de toekomst op symbolische wijze vorm gegeven als waarschuwing voor het naderende einde. Sindsdien heeft het neutrale
woord een sinistere bijklank gekregen als synoniem met dood en verderf.  Laten wij dit nu eens en voor altijd uit de wereld helpen:
een onthulling kan evengoed ‘het tipje van het oplichten van de sluier’ betekenen die de geheimzinnigheid verbergt over de
kosmische, globale en individuele toekomst die, behalve met donder en geweld gepaard gaat met liefde, schoonheid en eeuwig geluk.
In plaats van de mens angst in te boezemen zou de nadruk moeten komen te liggen op hoopvol uitzien naar een voorgeborchte met
grote beloften; onafhankelijk van het leven dat men geleid heeft krijgt men een voorproefje van het vervolg, uitgebreid met
ongekende mogelijkheden. (APOCALYPS; 19-10-2019)



‘E Y E   H A S   N O T   S E E N . . . . .’

Considering the infinite care and beauty with which nature endows her off-spring, there is no reason to believe that humans would be
an exception; on the contrary, if humans are the epitome of creation – as some of us believe – we have good reason to face the future
with confidence. As every day so-called death claims more people from my generation, which is only natural considering our age, it
seems a time for preparation of wonderful things to come. ‘Eye has not seen, ear has not heard‘ stands written, ’the wonders God has
prepared for those that love Him’. But what ‘God’ and what ‘wonders’?  You only have to look around you to see the miracles that have
been wrought so far and in which we somehow seem to play an important role. If we would live up to our true nature, it probably would
take our breath away and we ourselves would shake our heads in disbelief of the wonders we’re endowed with and are potentially capable
of realizing. (15-05-2016)

K E N   U   Z E L F – G N O T I   S E A U T O N

Tuesday, September 1st, 2020

Niet voor niets stond dit gegrift in het fries van de tempel van de zonnegod Apollo in Delphi, die de vroegere heerseres van
het heiligdom, Gaia, in de vorm van een reusachtige slang had verslagen. Het symbool van de instinctieve mens werd vervangen
door het ‘licht’ van de mannelijke ratio. Het ware Zelf omarmt beide als twee aspecten van de mens oftewel de dualiteit, die
overstegen moet worden om tot de harmonische Eenheid te geraken. Toch is ook dit maar een stap op weg naar de eeuwigheid.
Het ideaal van de onsterfelijkheid van de mens wordt uitgedrukt in zijn onstoffelijkheid en eeuwigheid’s bewustzijn. Het Ideaal
moet zich aan mij openbaren en niet omgekeerd; mijn (beïnvloedde) gedachten hieromtrent zijn irrelevant.
(KEN U ZELF – GNOTI SEAUTON; 19-12-2016)   



K N O W   T H Y S E L F

Do I know myself and if so, who am I? I think I know what I am not (neti,neti, not this not that), which is identification with
my mortal temporary appearance, but beyond that it is a blank and (hopefully) unconditional thinking my farthest outpost.
A year ago I wrote that ‘It’ should reveal Itself to me and not by my volition. I seem to be certain of my individual consciousness
continuing after this incarnation in a way I cannot fathom but am currently being prepared for. ‘Desire within desire’ brought to
mind the background of knowledge which belongs to the true Self but is often buried deep and experienced as opposing one’s
more superficial wishes. In order to hear and heed this subtle voice one has ‘to lie in waiting’.  For the time being I am content
where I am at and anticipate the future with confidence. (01-01-2018)



Friday, August 14th, 2020

De buiten gewone conceptie van Jezus staat waarschijnlijk niet op zichzelf;  mogelijk hebben we hier te maken met een traditie die
exceptionele figuren uit de geschiedenis achteraf deze goddelijke status meegaf, ter ondersteuning van het boven menselijke aspect
ervan. Tenslotte heet Pallas Athene ook uit het hoofd van Zeus geboren te zijn en Dionysus uit zijn dijbeen als ik me niet vergis.
De historische waarde is te verwaarlozen, maar in het geval van Jezus wordt hierdoor de tweede geboorte – uit de Geest – benadrukt.
Alleen in het evangelie van Lucas wordt melding gemaakt van de bijzondere gebeurtenis van de conceptie van Jezus, waarin door een
engel om medewerking van een aardse, sterfelijke vrouw wordt gevraagd; dit vindt aansluiting bij een profetie van een maagdelijke
geboorte uit het O.T. die in vervulling diende te gaan. Lucas heeft Maria waarschijnlijk nooit gekend en Johannes, die de moeder van
Jezus na Zijn dood bij zich in huis nam, rept hier met geen woord over. Als Zoon van God heeft Hij geen biologische interventie nodig,
maar wel de instemming van een geschikt vrouwelijk schepsel. Alleen zo kon de hereniging van God met de mens tot stand komen. 
(PARTHENOGENESE; 30-04-2017)



U L T I M A T E   E X P E R I E N C E     

All we will ever know about God is our own experience. No matter what other people have told us over the years, what counts in
the end is our individual uncommunicable unique experience. Our whole life has been an exercise in coming to this peak of
affirmation of our own endowed ability to realise our God-given power. It seems incongruous to pursue a God Who lives as us for
the time being and Who will continue to do so in subsequent spiritual adventures. Our relationship to the One and Only is of David
opposite Goliath  but nevertheless of the same substance, with a mission that can only come to fruition through a particular subject
in agreement. This was the case with Mary the mother of Jesus, who conceived according to Biblical history outside of human
intercourse and risked shame and ridicule. Whether or not this virgin birth  was related to parthenogenesis is not the issue, but her
acceptance of the role which was attributed to her from the beginning of time. In order to ensure a happy outcome God and man
must work together in order for the individual soul to achieve full realisation of his potential, which is nothing short of a miracle.
The importance of Faith lies in the belief  before manifestation. (14-07-2020)


Saturday, August 1st, 2020

De bakermat van elke godsdienst is de gewaarwording van lichamelijke sterfelijkheid en het menselijk verzet daartegen.
Van geavanceerde rituelen tot primitieve handelingen zijn mensen bezig vanaf het ontstaan van dit besef om het te bezweren.
De poignante vergelijking tussen de verschillende culturen hebben gemeen dat de persoonlijkheid moet verdwijnen, het individu
een nieuwe naam krijgt waarmee hij tot onsterfelijkheid is ingewijd en vanaf dat moment geacht wordt zijn leven in een breder
perspectief te zien. Het ligt voor de hand dat deze gebeurtenis met omzichtigheid, bij primitieve volken niet zelden verbonden
met (pijnlijke) overgangsrituelen van kind naar volwassenheid in geheimhouding, wordt voltrokken. Zonder reflectie op dood en
sterfelijkheid zou de inhoud van het leven gelijk staan aan die van het dier, hoewel de meer ontwikkelde soorten zoals olifanten
en primaten blijk kunnen geven van diepe rouw. In het kort komt het erop neer, dat het menselijk leven zinloos zou zijn zonder
reflectie op zijn al dan niet onsterfelijk bestaan en dat daarmee de zin van zijn leven is bepaald. (BAKERMAT; 22-07-2020)



I N C A R N A T I O N   O F   S P I R I T

Every soul is an incarnation of Spirit, whether the subject is aware of it or not. The task at hand is uniquely determined by the spiritual 
condition of a particular individual, but designed for its developmental progress. Eventually one may come to realize that fulfilment of
his desires does not yield the expected results and he starts to look elsewhere. His real hunger is for completion of his individual 
soul-consciousness, which can only be accomplished by abdicating his initial carnal desires, which were pursued and fulfilled to some
extent. Arriving at the knowledge of his true identity as Spirit, there remains nothing to be wished for; all the same one’s role on earth
should be played to perfection and always can be improved upon. (01-07-2019)   


Wednesday, July 15th, 2020

Een bekende uitspraak van Jezus is zijn voorspelling van de eindtijd en de vergelijking met een vrouw in barensnood; het lijden
kan alleen verzacht worden door de wetenschap dat alle pijn en moeite de uitkomst waard zullen zijn. Zo is het ook met de
bewust transcenderende mens naar een hogere vorm. De weg erheen is moeizaam maar ook een stimulans om door te zetten.
Toch is het niet duidelijk waarom dit een lijdensweg zou moeten zijn en men vraagt zich af of het ook anders kan. Een vergevorderd
mens op dit pad zou minder geraakt moeten worden dan een nieuweling, maar dit is niet altijd het geval. Als dit het lijden is waar
Jezus over spreekt en op zich neemt kan men zich daarbij wel een voorstelling maken, maar niet als het gekoppeld is aan ‘zonde’.
De mens is misschien ondoordacht en onwetend maar niet zondig van aard en hoeft niet met harde hand tot inzicht te komen.
Evenmin is de natuur schuldig aan tekortkomingen waarvoor het ‘gestraft’ zou moeten worden. De gang van de mens naar zijn
levenseinde op aarde zou vreugdevol moeten verlopen, in blijde verwachting van komende gebeurtenissen in plaats van met bange
voorgevoelens waarvoor ongemak voor lief wordt genomen. (BARENSWEEËN OF …; 16-04-2019)



S P I R T U A L   B A B E   

How  can we describe a ‘spiritual babe’? The Gita formulates it as follows: in 14/3,4 we read:” The eternal cosmos is My womb, in
which I plant the seed, from which all beings are born, . . . “, and: “. . . it is the Spirit itself that conceives, and I am their father.”
This seems to promise a spiritual birth besides a prior natural one; or, to put it in Christian vernacular: it is the second birth which
is meant. In truth it is consciousness expanding to a new degree of Beingness, which is fed on sacrifice and renunciation. In order
to deliver a healthy full term ‘child’, one has to keep practising these latter two conditions.  (25-09-2018)


Wednesday, July 1st, 2020

Als de Geestelijke Gedaante is volgroeid wordt de lichamelijke verschijning afgelegd. Het zintuiglijke lichaam is ook een 
uitdrukking van de Geest, maar niet de Geest Zelf. Nadrukkelijk wordt hier gesteld dat de Geest geen lichaam heeft in de stof zoals 
wij gewend zijn te benoemen; vandaar het vermijden van het woord lichaam in verband met Geest, wat tot verwarring kan leiden. 
Geest heeft geen lichaam maar is aanwezig in alle lichamen op het materiële vlak. Deze Aanwezigheid – of dit Bewustzijn – bepaalt 
de verschijningsvorm van genoemde Geest in alle gradaties, van nauwelijks bewust of onbewust naar zelfbewust, naar bewustzijn 
van en individuele identificatie met het Zelf. (Godmens; 11-09-2017)



T H E  ( E Y E ) ‘I’  T H A T  I  A M

The ‘I’ ( Eye) that I AM is singular, unattached, eternal , creative, permanent, compassionate, perfect, unchanging, changing -in-
appearance, unconditional, unimaginable, un-manifest, unborn. If the personal ‘I’ which I am presently experiencing is an
emanation of the ‘I’ as described above, nothing is impossible. Without limitations I can soar with the speed of thought in an
instant to far places, not hindered  by space or time.
My thoughts take me everywhere, communing with everyone I want to, creating what pleases me and, above all, give audience
to the still small voice telling me where to go and what to do for eternal good. Of course, no man is ‘a castle unto himself’, sharing
with others is a huge privilege. The personal ‘Eye’ is the Witness who registers without bias or blame and together they represent
the unique unit I AM for evermore. (09-01-2018)

DE MAAKBARE MENS – of toch niet?

Saturday, June 13th, 2020

Volgens een futuristische filosofie is de mens in de toekomst maakbaar; dat wil zeggen onsterfelijk op het materiële vlak.
Wat daarvan de voordelen moge zijn is onduidelijk, behalve dat de mens in staat zou zijn om zijn lichaam en psychologie tot
volmaaktheid te verheffen. Dit klinkt als een bloem zonder geur of als een robot zonder ziel. Bovendien wordt uitgegaan van
een concrete wereld die zo natuurgetrouw mogelijk moet worden nagebootst, in plaats van de totale transformatie die nu
plaats heeft bij het incident van overgaan naar de volgende bewustzijnsvorm. Als rups of pop kan een vlinder zijn nieuwe
gedaante ook niet bevroeden en evenmin kan de mens de evolutionaire bedoeling weten achter zijn lichamelijke verschijning.
Dat hij zijn ‘oude’ lichaam niet meer nodig heeft lijkt duidelijk door het achterlaten ervan en de neiging tot het onsterfelijk
maken van een maakbaar lijf een voortzetting van het Egyptische gebruik van balsemen. Misschien is het toch wenselijker
materiële zaken in te ruilen voor geestelijke waar(he)den? (07-01-2018)

T E M P L E  O F  G O D  or  D I S P O S A B L E  C O M M O D I T Y ?
How shall we classify the body: as a ‘Temple of God’ or as a ‘disposable commodity’? In the B.G. we read: the body of man is
the playground of the Self (Bhagavad Gita 13). Is the body we inhabit self-created? By our karma perhaps or in way’s we now
don’t understand. We can exert influence on our bodies but are seldom in control. If Pure Reason (Bliss) is our ultimate goal,
what is the bodily part in all this? For starters we should not reject the body which has been called the ‘Temple of God’. Is it an
outward manifestation of the inner content? As such it would be a very valuable vessel. But how much care should we give to it?
Obviously it cannot be dismissed although it is destined to deteriorate and vanish from the scene altogether. When the incubation
time is over, could it be that the body is discarded as an empty shell or should it be coaxed into further permanence? Should it be
abandoned and should we put our faith into the next experience? Meanwhile, let us be thankful for the body we know and have
even if it turns out to be nothing more than an ‘idea’. . . . . (27-09-2016)


Saturday, May 30th, 2020

Volgens overlevering in het Nieuwe Testament zou Jezus na zijn lichamelijke dood in verschillende gedaanten zijn verschenen (denk
aan de ‘tuinman’ bij het lege graf) en ook tijdens zijn leven op aarde een gedaantewisseling hebben ondergaan op de berg Tabor; 
opmerkelijk is in het laatste geval dat hij de hem vergezellende discipelen uitdrukkelijk verbood op dat moment hierover melding te doen.
Ook het feit dat Hij zogenaamde ‘doden’ tot leven wekte – zoals bijvoorbeeld Lazarus – zou bewijzen dat de mens lichamelijk voortleeft.
Deze gedaantewisselingen geven aan dat men zich kan manifesteren in een willekeurig lichaam en dus zelf ‘zonder lichaam’ is maar voor
praktische doeleinden er gebruik van kan maken. Het bewustzijn maakt zich kenbaar in een veranderend en veranderlijk lichaam,
niettemin herkenbaar voor andere ‘lichamen’, zoals bij het breken van het brood bij de Emmaüsgangers. Wat betekent dit voor de ‘gewone’
sterveling? Dat het leven zich weliswaar voordoet in een lichamelijke verschijning maar deze niet is en niet onderhevig aan geboorte en
dood en ook niet aan gedaantewisselingen. Wat hier gezien wordt als mens, plant of dier of mineraal is een veruiterlijking van de Geest;
wij zijn niet de vormen die wij aannemen maar de Geest Zelf die met een voor ons verborgen bedoeling zich korporaal manifesteert.
Het lijkt erop dat wij vrijwillig een taak op ons nemen om die uit  te voeren met een voor ons onbekende bestemming, waarvan men wel de
stuwende richting gewaar kan worden maar niet de uitkomst. Wel of geen lichaam is dus geen bewijs van voortbestaan, maar de ‘urgentie’
om zich te manifesteren is onmiskenbaar en vergelijkbaar met de scheppingsdrang van de kunstenaar in het ons bekende dagelijks leven.

H E A V E N L Y   C O N S C I O U S N E S S   

Introducing ‘heavenly consciousness’ is a new concept; what can be known or experienced on this level without theorizing or speculating?
Very little indeed beyond a personal belief in a hereafter, which somehow is different from familiar assumptions. Perhaps it can be compared to
the condition of a child aspiring to become a grown-up without the faintest clue what it will be like. He can model himself after people around
him, which to some extent holds true for heavenly consciousness as described in certain writings. People have reported ‘after-death’ experiences
which make for interesting reading but pertains exclusively to the individuals in question. A wider audience is reached by reports of similar
experiences by others at different times in history around the globe. The descriptions in ‘earthly language’ are for the most part positive but fail to
communicate the crucial factor of transcendence; as far as a visual image of transformation is concerned, the transition of Jesus on Mount Tabor
comes closest to our understanding. Unless a personal calling is received it seems impossible and undesirable to imagine what heavenly
consciousness is like. (16-05-2019)


Friday, May 15th, 2020

De mens is een diersoort met geestelijke aspiraties. Ons inlevingsvermogen stelt ons in staat tot het meebeleven van de dierlijke conditie,
al moet men ervoor waken niet in projectie te vervallen. In hoeverre de mens geëvolueerd is uit deze toestand is moeilijk te zeggen en
verschilt per individu als men ervan uitgaat dat er sprake is van biologische overeenkomst; dan ligt het ook voor de hand dat dieren in de
toekomst ‘mensen-in-spé’ zijn, wat een troostrijke gedachte is voor het lijden dat zij als soort ondergaan. In dat geval is de mens hen voor
gegaan, hetgeen een gedeeltelijke verklaring kan zijn voor zijn empathie met de schepping in het algemeen. Intussen is de mensheid niet
zo ver verwijderd van de dierlijke voorouder en bevindt hij zich wellicht nog ongeveer in de toestand van een grotbewoner vergeleken met
zijn toekomstige mogelijkheden. Als een nieuwe vorm van bewustzijn op grote schaal wordt bereikt in geestelijke zin, zal de mensheid zich
definitief losmaken van zijn dierlijke, zintuigelijk gebonden, afkomst.  (19-08-2019)

M I R A C L E   M A N    

The wonder of man lies in his royal lineage; unknown to him lies hidden within himself the largest miracle of all: for not only is he a ‘child of God’,
but truly God Himself. His ‘second birth’ reveals to him this stupendous truth, for parallel to God man is and always has been the awareness of God
as Himself. Although Perfection is completed, man is slow in his discovery by considering himself a separate unit evolving towards this insight,
which could not have happened without consent from ‘Above’. Therefore, man is both God and the awareness of Himself ‘created in His Likeness’,
developing for evermore the Perfect Image which was meant from the beginning of Self-Consciousness. (03-06-2019)   


Friday, May 1st, 2020

In de oude tijd was het gebruikelijk dat een klepperman de bevolking waarschuwde als een lepralijder of iemand met een andere 
besmettelijke ziekte zoals de pest, in hun omgeving kwam. Waarschijnlijk konden maaltijden of kleding buiten de deur gezet worden,
want deze mensen werden massaal buiten gesloten van de samenleving. We leven in een soortgelijke situatie met dit verschil dat lijder
en overdrager niet van elkaar te onderscheiden zijn en dat daarom iedereen de beschermende maatregelen in acht moet nemen. Verder
worden patiënten humaner behandeld dan voorheen, soms met gevaar voor eigen leven.
Waar vroeger alleen de religieuzen zich durfden wagen aan dit soort verzorging is de Christelijke idee van behulpzaamheid aan zieken
voldoende in de samenleving doorgedrongen om globaal hulp te bieden. Bovendien heeft men vertrouwen in de wetenschap, gebaseerd 
op het verleden, dat een vaccin binnen afzienbare tijd zal worden ontwikkeld. Al deze factoren tezamen bieden een beter vooruitzicht 
dan onze medemensen uit het verleden hadden. (04-04-2020)

Why do I get the feeling that I am a cave (wo)man at the end of an era and at the beginning of a very different new one?
Futuristic prognoses predict a man-made world with galactic enterprises. So far man has imitated nature but there are signs that before
long it may be the other way around, from manipulating vegetative and animal life to humans themselves. This is a horror scenario for
the authentic individual who is in love with creation as he found it and fears the wrath of Divine Power. Already we take for granted the
mechanized force of flying and communicating through computers which are put at our disposal where in the past only certain yogi’s
were able to levitate or use telepathy. On the whole mankind has depleted the natural resources indiscriminately and is faced with a
dilemma to reverse his steps or invent new ways of dealing with the demand. Artificial devices will take him further away from mother earth
as we know it and steer him in a robotic direction, removed from his self-identity. On the other hand we may be optimistic about the human
resourcefulness to meet problems head-on; perhaps we should opt for the best of both worlds: respect for organic earth and investigating
alternative solutions. (13-05-2019)

Nieuwe Wereld / New World

Tuesday, April 14th, 2020



Een Maori profeteerde onlangs dat een globale crisis inzicht moet geven in de verkeerde manier waarop de mens met de natuur omgaat; met de huidige pandemie schijnt die in vervulling te gaan. Is het mogelijk om liefde en eerbied voor de natuur terug te brengen waar de mens langdurig in schandelijke overtreding is geweest?
Nog niet zo lang geleden stond de wereld aan de rand van een kernenergie oorlog die tot zelfmoord geleid zou hebben van de ons bekende menselijke ‘beschaving’ en ternauwernood is afgewend. Staat ons iets dergelijks te wachten? De tekenen zijn er naar. Is de stroming om deze ramp te voorkomen sterk genoeg om het gevaar te keren? Of is onze cultuur te ver afgedwaald om een brug te slaan met onze achterban en vermorzelen we Moeder Aarde zonder alternatief? Het zou kunnen zijn dat er een heel nieuw tijdperk in het vooruitzicht ligt, maar niet zonder gepast afscheid van onze voedster, die het niet verdiend heeft om te worden omgebracht door haar ondankbaar gebroed. Als terugkeer geen optie is moet op z’n minst een berouwvolle schuldbekentenis en herstel van aangedaan leed waar mogelijk, in werking treden. Een liefdevol samengaan van mogelijkheden voor een toekomstige samenleving is het beste alternatief in het groeiend besef dat men zijn achtergrond niet moet verloochenen, maar in dankbaarheid accepteren. (30-03-2020)



M E N E   M E N E   T E K E L   U F A R S I N

This well known adaptation from the Old Testament (Dan.5/25), is as applicable today as it was then. Debaucheries had come to
a seething point of no return and only intervention of the God Almighty would do. Our position as a culture is not dissimilar and
possibly only to be stopped by a pandemic of global proportions as the world is currently experiencing. History repeats itself in
different way’s and since the human race does not seem to learn from the past, each generation has to find out for itself. A ‘new
heaven and new earth’ has been promised (Rev.21/1), but not before a permanent realization of remorse has set in followed by a
repair of done damages. With every destruction a new era seems to start with new possibilities, overriding the past with fresh
knowledge of the task at hand. We may not overcome new challenges, but at least be done with some old ones; looking back, the
human race seems to have made some head-way in spite of temporary set-backs, a hopeful sign for future developments.
Without reliving the past, it must be possible to consolidate the positive elements and bring them together with new inventions.
After all, it is the intention that counts, bringing us a step closer to the realization of a ‘new heavens and earth’; possibly they are
not so ‘new’, aside from a new understanding of the age-old wisdom of Truth, replacing matter by Spirit. (30-03-2020)


Wednesday, April 1st, 2020

Over het algemeen voelen wij ons het middelpunt van ons eigen universum. Dat is niet zo gek als je bedenkt dat dit het uitgangspunt is van ons bewustzijn als persoon waar het ego is geboren. Voortaan benoemen wij ons met de naam die ons wordt gegeven ter identificatie. Tegen het einde van ons leven beginnen wij ons af te vragen of er een vervolg komt op ons aards bestaan ​​en welke literatuur ons ter beschikking staat over dit onderwerp. Dat is nogal wat vanuit filosofisch / theologisch oogpunt en als wij geen vanzelfsprekende antwoorden hebben meegekregen in onze opvoeding hebben wij de vrijheid hier zelf over na te denken.In veel gevallen zal men aansluiting vinden bij een bestaande religie of denkwijze die ook atheïsten aanspreekt en sommigen hebben zich volkomen verzoend met het naderend einde. Hoe het ook zei, de werkelijke biologische erkenning voldoet niet meer en een antwoord wordt vereist van het onderwerp: wel of geen voortzetting van bestaan ​​en in het eerste geval, hoe dan? De invulling die daar aan gegeven wordt varieert per persoon, maar in elk geval is het een proces dat schrijfster dezes getracht heeft enigszins in kaart te brengen. (04-03-2020) 

D I V I N E  P R I N C I P L E

God – Divine Principle – has always been; but the consciousness thereof has not. Or has it? Only when man was developed enough could he conceive of (a) God. As far back in (written) history as we can go there always have been the exceptions, functioning as ‘beacons of light’, for the multitude to follow.
In this way the Truth has always been available for the earnest seeker. And what is Truth? That man is immortal, divine and no different from God Himself; how could he not be, God being the only example he could be patterned after…..Did a semblance of a separation take place in the far, distant past? Or was it a gradual awakening when man’s faculties matured? I am an advocate of the latter hypothesis, for I don’t think man knowingly shut himself out of paradise. Even though it may have been his primal condition, I believe he became capable of understanding his divine ancestry at a later date. It had to be a CONSCIOUS effort on his part to accept what came to be called Divinity, foregoing materiality in favour of spirituality, conceiving DIVINE PRINCIPLE as his IDEAL, actualized as spiritual PERFECTION.
Perfection not as a static principle, but dynamic, not progressive but evolving from one perfect state to another. Only man can conceive of Divine Principle; he cannot imagine anything what isn’t already existent in Spirit. His creativity is to materialize what is for the taking, making choices for better or worse: Truth is potentially unformed. It is up to man to fashion his destiny, far removed from the promised land or having it all, right now!









Thursday, March 19th, 2020


Na voltooiing van mijn loopbaan als beeldend kunstenares heeft mijn zoektocht naar ‘Waarheid’ zich voortgezet 
in geïnspireerde overpeinzingen.
Het idee van een blog ontstond uit de behoefte om een bloemlezing van deze kronieken te delen met gelijkgestemden.
Er wordt geen aanspraak gemaakt op professionele correctheid of literaire ambitie, maar alleen op authenticiteit.
De oorspronkelijke berichtgeving is afwisselend in het Nederlands of Engels en de reden waarom niet voor vertaling
is gekozen.
Het is de bedoeling om op 1 april 2020 van start te gaan met het verzoek om deze blog te delen met mogelijk
geïnteresseerde lezers van de achterban.

Via      B L O G   M A G A D E L                                                       













After completing my career as a visual artist my search for ‘Truth’ continued in inspired ‘Reflections’.
The idea of a blog was born from the need to share an anthology of these chronicles with likeminded people. No claim is
made for professional correctness or literary ambition, but only authenticity.
The original recorded material was conceived either in the Dutch or English language, which is the reason why it is
left untranslated.
Please share this blog, which is planned to start on April 1st 2020, with potentially interested readers from your circle.