DE MAAKBARE MENS – of toch niet?

Volgens een futuristische filosofie is de mens in de toekomst maakbaar; dat wil zeggen onsterfelijk op het materiële vlak.
Wat daarvan de voordelen moge zijn is onduidelijk, behalve dat de mens in staat zou zijn om zijn lichaam en psychologie tot
volmaaktheid te verheffen. Dit klinkt als een bloem zonder geur of als een robot zonder ziel. Bovendien wordt uitgegaan van
een concrete wereld die zo natuurgetrouw mogelijk moet worden nagebootst, in plaats van de totale transformatie die nu
plaats heeft bij het incident van overgaan naar de volgende bewustzijnsvorm. Als rups of pop kan een vlinder zijn nieuwe
gedaante ook niet bevroeden en evenmin kan de mens de evolutionaire bedoeling weten achter zijn lichamelijke verschijning.
Dat hij zijn ‘oude’ lichaam niet meer nodig heeft lijkt duidelijk door het achterlaten ervan en de neiging tot het onsterfelijk
maken van een maakbaar lijf een voortzetting van het Egyptische gebruik van balsemen. Misschien is het toch wenselijker
materiële zaken in te ruilen voor geestelijke waar(he)den? (07-01-2018)
 
 

 
 
T E M P L E  O F  G O D  or  D I S P O S A B L E  C O M M O D I T Y ?
 
How shall we classify the body: as a ‘Temple of God’ or as a ‘disposable commodity’? In the B.G. we read: the body of man is
the playground of the Self (Bhagavad Gita 13). Is the body we inhabit self-created? By our karma perhaps or in way’s we now
don’t understand. We can exert influence on our bodies but are seldom in control. If Pure Reason (Bliss) is our ultimate goal,
what is the bodily part in all this? For starters we should not reject the body which has been called the ‘Temple of God’. Is it an
outward manifestation of the inner content? As such it would be a very valuable vessel. But how much care should we give to it?
Obviously it cannot be dismissed although it is destined to deteriorate and vanish from the scene altogether. When the incubation
time is over, could it be that the body is discarded as an empty shell or should it be coaxed into further permanence? Should it be
abandoned and should we put our faith into the next experience? Meanwhile, let us be thankful for the body we know and have
even if it turns out to be nothing more than an ‘idea’. . . . . (27-09-2016)

Leave a Reply