H U M O R

Humor is essentieel in het leven dat door Shri Krishna als het ‘speelveld van de Heer’ wordt beschouwd. Als we daarin meegaan
zijn wij de spelers en hoeven niet steeds zo ernstig te zijn alsof ons leven in de waagschaal ligt al is dit soms letterlijk het geval.
Iemand met humor kan elke situatie van een afstand bezien en met de nodige zelfspot handelen. Humor heeft een groot bereik,
van onderbroekenlol tot aan de meest verfijnde vorm van satire toe. Maar in alle gevallen speelt een vorm van objectivering mee;
misschien is de hoogste uitdrukking de glimlach, nauw verholen en geheimzinnig, die niet onbeantwoord blijft door de omgeving.
De gulle lach werkt aanstekelijk en wordt gezien als een heilzaam middel tegen depressie, op voorwaarde dat die niet kunstmatig
maar echt gemeend is. Humor werkt ontspannend  en benadert zijn oorspronkelijke betekenis van ‘gezond sap’ voor het lichaam
het meeste nabij. We hebben het nu niet over zwarte humor – een tegenstelling in termen – over galgenhumor of het lachen ten
koste van een ander. Het leven besprenkelt met een vleugje humor blijft aangenaam. (Humor; 11-09-2019)

 

 

B A M B O O Z L E D

Being bamboozled applies to people who feel themselves ‘in love’, whereas in most cases they are victimized by their own phantasies
appearing to be real. These circumstances range from tragic to comical but can be held responsible for much havoc. It is a perfect
example of man being led by personal mindset  to the point of being convinced of its truth and an unwillingness to let go of this ‘verity’,
even in the face of its blatant falsity. Men of a romantic nature especially are prone to this condition, who not seldomly blame their
object of veneration when reality sets in. Women on the whole are more practical, although collectively they too are to blame for
large-scale injustice. More dangerously this feeling applies to subjects of a political or religious nature, which can lead to fanaticism or
right-wing atrocities. Where lies the root of this self-induced short-coming? Why does the mind play this trick on her victims? In nature
this exaggeration is used to attract a mate, foregoing others in order to secure progeny, but this surely does not apply to men; or does it?
Somehow this behavior seems a degenerate offshoot of this irresistible proclivity, which keeps large groups in her spell. If only we could
be less serious and delegate this tendency to the realm of playfulness, less harm would be done. (16-08-2020)

Comments are closed.