VERREZEN LICHAAM

Volgens overlevering in het Nieuwe Testament zou Jezus na zijn lichamelijke dood in verschillende gedaanten zijn verschenen (denk aan
de ‘tuinman’ bij het lege graf) en ook tijdens zijn leven op aarde een gedaantewisseling hebben ondergaan op de berg Tabor; opmerkelijk
is in het laatste geval dat hij de hem vergezellende discipelen uitdrukkelijk verbood op dat moment hierover melding te doen.
Ook het feit dat Hij zogenaamde ‘doden’ tot leven wekte – zoals bijvoorbeeld Lazarus – zou bewijzen dat de mens lichamelijk voortleeft.
Deze gedaantewisselingen geven aan dat men zich kan manifesteren in een willekeurig lichaam en dus zelf ‘zonder lichaam’ is maar voor
praktische doeleinden er gebruik van kan maken. Het bewustzijn maakt zich kenbaar in een veranderend en veranderlijk lichaam, niettemin
herkenbaar voor andere ‘lichamen’, zoals bij het breken van het brood bij de Emmaüsgangers. Wat betekent dit voor de ‘gewone’ sterveling?
Dat het leven zich weliswaar voordoet in een lichamelijke verschijning maar deze niet is en niet onderhevig aan geboorte en dood en ook niet
aan gedaantewisselingen. Wat hier gezien wordt als mens, plant of dier of mineraal is een veruiterlijking van de Geest; wij zijn niet de vormen
die wij aannemen maar de Geest Zelf die met een voor ons verborgen bedoeling zich korporaal manifesteert. Het lijkt erop dat wij vrijwillig
een taak op ons nemen om die uit  te voeren met een voor ons onbekende bestemming, waarvan men wel de stuwende richting gewaar kan
worden maar niet de uitkomst. Wel of geen lichaam is dus geen bewijs van voortbestaan, maar de ‘urgentie’ om zich te manifesteren is
onmiskenbaar en vergelijkbaar met de scheppingsdrang van de kunstenaar in het ons bekende dagelijks leven. (06-06-2018) 
 


 
 
H E A V E N L Y   C O N S C I O U S N E S S   

Introducing ‘heavenly consciousness’ is a new concept; what can be known or experienced on this level without theorizing or speculating?
Very little indeed beyond a personal belief in a hereafter, which somehow is different from familiar assumptions. Perhaps it can be compared to
the condition of a child aspiring to become a grown-up without the faintest clue what it will be like. He can model himself after people around
him, which to some extent holds true for heavenly consciousness as described in certain writings. People have reported ‘after-death’ experiences
which make for interesting reading but pertains exclusively to the individuals in question. A wider audience is reached by reports of similar
experiences by others at different times in history around the globe. The descriptions in ‘earthly language’ are for the most part positive but fail to
communicate the crucial factor of transcendence; as far as a visual image of transformation is concerned, the transition of Jesus on Mount Tabor
comes closest to our understanding. Unless a personal calling is received it seems impossible and undesirable to imagine what heavenly
consciousness is like. (16-05-2019)

Leave a Reply