Z W A R T   L I C H T

Het ‘zwarte licht’ is een vorm van licht voorbij het zichtbare (ver)schijnsel. Al vroeg hebben mystici aangegeven dat voor een
zintuigelijk kijkend mens het geestelijk licht ‘zwart’ of duister is; zou er een verband bestaan met ‘zwarte gaten’? Het lijkt niet
geloofwaardig maar de overeenkomst maakt de overweging interessant. Er is samengebalde materie en zeer hoog frequente
turbulentie voorbij de lichtsnelheid; de compacte massa weerspreekt de aard van het geestelijk licht, dat geen substantie, althans
geen aardse materie zou bevatten. Maar de overeenkomst van duisternis als licht dat het zichtbare licht als donker doet voorkomen
blijft bestaan. God – of geestelijk Licht – is als Duisternis voor de oningewijde wordt vermeld in de annalen van mystici; wat moeten
wij ons daarbij voorstellen? Wij moeten proberen om ons er geen voorstelling van te maken maar het zich aan ons laten openbaren.
Wat wij wel kunnen doen is onszelf conditioneren, zodat God Zich aan ons kan laten zien als het ‘Duistere Licht’. De ‘Persoon God’
ontwikkelt al onze unieke persoonlijkheden in Zich die Hij Zelf overstijgt. Het prototype van onze persoonlijkheid ligt in Zijn Persoon;
wij kunnen God maar van een kant benaderen: de onze. Hij kent allen bij naam. (ZWART LICHT; 08-10-2004)

 

 

D A R K N E S S

Darkness presupposes light, unless darkness itself is a form of Light invisible to our eyes. Methinks that is the case with the universe,
a creation of the Lord Almighty Who never can be anything else but Life and Light. At some point our imperfect vision was able ‘to see
the light’ and increasingly became aware of creation, ourselves included. Consciousness of man was now able to name the different
species cohabiting with him on planet earth, which had been evolving for eons without his participation, in the flesh or otherwise.
This cosmic story is still going on, giving humanity now and then a clue about its history. This alternative to the Biblical Genesis
sounds plausible in a day and age where people do not exclusively rely upon the range of visibility of their eyes, but increasingly use
instruments to augment their vision. The question addressed here is, whether or not there was a moment of clarification for example
starting with the ‘Big Bang’, or whether Creation always was except invisible to ignorant observation. In absolute terms science concludes
that a cosmic development was going on without human intervention long before available measuring techniques. Simultaneously it seems
tacitly agreed upon that what is concretely observed is a crude copy of an immaterial version of Creation. (03-09-2020)  

Comments are closed.